Een paar oude foto’s en mijn transitie verhaal

Dit was ook in 2022 in Amsterdam, ik had toen een boek geschreven. De vrouw rechts was als een moeder voor me.
Dit was in 2023, ik denk dat ik een kin correctie heb gedaan. De fotograaf was heel leuk. Het was ook leuk om literair talent van het jaar te zijn.
Dit is 2026, ik vind deze foto het allermooiste ook, ik denk dat het is omdat ik zo hard gediet heb, ik vindt mezelf zo slank het mooiste, maar de meeste mannen willen dat ik gewoon dikke billen heb.
Toen ik deze shoot had, woonde ik nog in Amsterdam, ik vond mezelf zo mooi met make-up, en ik denk dat mijn haar zo gestijld en gekruld heel vrouwelijk staan. Ik vindt mezelf nu wel eel knapper!
Foto van transgender
Deze foto van mij toen ik 27 was, en in Leeuwarden woonde, heel dun was, en nog blowde en nul operatie heb gehad. Geen borsten, geen BBL en geen FFS.
Dit was in 2026, 2 maanden geleden. Met Erik Bolding, ik heb hier echt heel veel operatie gedaan, en voel me nu ook het meest vrouwelijk en gelukkig.
Dit was in 2021 in Amsterdam, volgens mij alleen mijn borsten en mijn stem operatie.
Dit was zomer 2021 in Amsterdam, volgens mij alleen mijn borsten en mijn haarlijn verlaging. Ik had haar uitval, dat was heel vervelend
Ik denk dat ik het leuker vindt dat ik nu geile filmpjes kan maken dan toen ik literaire talent was. Ik vind de vlechtjes wel mooi staan, en deze stoere street look ook heel leuk!
Ik signeer een boek voor een van mijn beste vrienden!
Dit was op Schiermonikoog 2023, heel leuk, ik had me borsten en een beetje FFS

Een aantal oude foto’s en herinneringen ✨

Dit zijn oude foto’s van door de jaren heen. Foto’s van verschillende fases, verschillende steden, verschillende lichamen en verschillende gevoelens. Sommige foto’s vind ik mooi, sommige doen pijn om terug te zien, maar allemaal horen ze bij mijn reis. 🌹

Oude foto’s, oude versies van mezelf

De foto met de rode jurk is denk ik de oudste foto. Dat was volgens mij rond 2018, in Leeuwarden. Toen was ik nog veel slanker. Ik had toen nog geen borsten, en ik had ook nog helemaal geen gezichtschirurgie gedaan.

Ik was wel heel slank toen. Dat vind ik soms wel jammer, want dat ben ik niet echt helemaal kwijtgeraakt, maar het is wel veranderd. Mede door de BBL denk ik ook echt wel. Maar ja, ik ben hier ook wel echt duidelijk overheen met bidden, dus dat scheelt dan weer.

De foto met de blauwe trui met kruisjes was echt vijf jaar geleden, denk ik 2020, in Amsterdam. Toen woonde ik in een hele kleine studio in Sloterdijk. Volgens mij had ik toen nog niet alle operaties gehad. Ik had wel mijn borstoperatie gehad, dus met die blauwe trui aan vond ik mezelf eigenlijk keischoon.

Rond diezelfde periode was ook die foto met de jurk aan, denk ik een jaar later. Een jaar daarvoor was de foto met de bloemetjesjurk, ook rond 2020, toen ik haaruitval had. Dat was echt een verschrikkelijke pijnperiode. Ik durfde daar bijna geen foto’s van te posten.

Dat was denk ik de moeilijkste tijd van mijn transitie. Een half jaar lang was dat zo pijnlijk. Iedereen keek me aan alsof ik een monster was. Ik zag er ook verschrikkelijk uit. Jezus. Nou ja, eenmaal is het vechten. Het is een hele lange reis geweest.

Werk, foto’s en verandering

De foto met de zonnebril was toen ik met literatuur bezig was. Ik was toen uitgeroepen tot cultureel talent van het jaar door de Volkskrant, in 2023. Dat was wel heel erg leuk. Maar eerlijk gezegd was het leuker toen ik mijn eerste grote tip kreeg voor de filmpjes die ik verkocht. Dat was echt een hele grote tip. Dat moment voelde nog specialer.

De foto met de witte jurk was bij een casual fotoshoot. De foto met de zwarte body, niet topje maar body, was van eind 2025. Die was ook nog vóór mijn laatste operatie. Toen had ik dus nog niet mijn allerlaatste operatie gehad.

De foto met drie personen was toen ik werk ging voordragen. Dat is ook al heel lang geleden, denk ik vier jaar geleden. En dan die foto met de trui aan en kort haar. Dat was denk ik drie jaar geleden. Ik had mijn kinoperatie toen nog niet gedaan. Mijn kaak volgens mij ook nog niet, en dat kun je ook zien. Ik had echt nog een hele hoge kaak. Dan zie je echt heel veel verschil.

Nu voel ik me veel vrouwelijker

De allernieuwste foto vind ik ook het allermooiste dat erop staat. Met het rode jurkje, maart 2026. Daar zie ik mezelf echt veel vrouwelijker dan vroeger.

Ik heb echt superveel laten opereren: mijn kaken, mijn neus, mijn kin twee keer, mijn haarlijn twee keer, mijn jukbeenderen, bot bij de jukbeenderen laten halen. Maar ik vind mezelf nu wel echt veel vrouwelijker dan vroeger, dat honderd procent. Dat maakt echt een supergroot verschil. Ik voel me ook veel fijner, en daar ben ik echt superblij mee.

Soms kijk ik terug in de spiegel of naar foto’s en dan denk ik dat ik veel mooier ben geworden. Soms denk ik juist: moet ik nu nog meer laten doen? Ik twijfel bijvoorbeeld om mijn lippen te laten doen. Ik denk dat ik dat waarschijnlijk wel ga doen. Misschien ook nog een haartransplantatie. En misschien ook nog een neusoperatie, want mijn neus ziet er op sommige foto’s heel klein uit en op andere foto’s juist groot. Ik vind een kleinere neus wel mooi.

Ik heb dit jaar twee fotoshoots gehad. En je ziet gewoon dat er zelfs tussen twee fotoshoots verschil kan zitten. Bij de fotoshoot van vorige week was ik iets slanker dan twee weken daarvoor. Een kilo of twee kilo maakt echt verschil. Je ziet dat mijn gelaat slanker is en dat de hele look dan anders wordt.

Geen spijt, alleen van het wachten

Ik heb heel veel twijfels gehad over alle operaties. Ik heb daar altijd heel lang over nagedacht, gewacht, en met heel veel chirurgen gesproken. Je hoort ook altijd tegenstrijdige meningen. Sommige mensen zeggen dat je wel vooruit bent gegaan, anderen zien het niet. Maar voor mij moet ik eerlijk zeggen: ik heb er wel spijt van dat ik langer heb gewacht. Ik had veel eerder gewoon veel moeten laten opereren.

Chirurgen in Nederland en België doen ook heel moeilijk en heel voorzichtig met chirurgie. Vooral in België doen ze soms net alsof er niks nodig is. Dan doen ze een minimale aanpak, en dat vind ik gewoon zonde en jammer.

Als ik kijk naar oudere foto’s, bijvoorbeeld die met rode lingerie, dan vind ik mezelf daar veel masculiener overkomen. Ik vind dat echt niet mooi vergeleken met de laatste foto’s. Bij de laatste foto, met dat borststukje, klopt het gewoon veel meer. Dat vind ik echt de allerbeste.

Ik ben nu echt wel het allerblijst met mezelf. Ik heb totaal geen spijt van geen enkele operatie. Het enige waar ik spijt van heb, is dat ik het niet eerder heb gedaan. ✨

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *