Toen ik jonger was, en toen ik nog vooral culturele maker was, schreef ik vaak over mijn lichaam. Over hoe mensen naar mij keken. Over vrouwelijkheid, schaamte, verlangen, bekeken worden, afgewezen worden.
Ik geloofde toen veel minder in controle over je lichaam. Ik had meer het gevoel dat mijn lichaam iets was waar ik maar mee moest leren leven. Misschien ook omdat ik vroeger zo vaak het gevoel had dat mensen mij zagen als iets vreemds, iets lelijks, bijna als een monster. Niet alleen mannen, ook veel vrouwen konden daarin hard zijn.
De laatste tijd voelt het gewoon goed dat ik kan sporten, trainen en gezond eten. Dat ik met mijn lichaam bezig ben. Dat ik resultaten zie. Niet alleen omdat ik er beter uit wil zien, maar ook omdat het mij een gevoel van controle geeft. Controle over mijn dieet, controle over mijn lichaam, controle over hoe ik mezelf in de spiegel zie.
Ik weet dat streng diëten, veel sporten en heel bewust met je lichaam bezig zijn niet voor iedereen fijn voelt. En daar heb ik alle respect voor. Ik geloof dat ieder lichaam mooi en waardevol is, en dat we allemaal liefde en waardering verdienen. Voor mij persoonlijk hou ik er gewoon van om mijn lichaam goed te verzorgen en ook echt veel voor mijn lichaam over te hebben. Ik geniet daar gewoon heel erg van. Ik krijg daar superveel plezier en soms ook echt genot van.
Voor mij hoort sporten en trainen al vanaf jonge leeftijd bij mijn leven. Ik deed vanaf mijn zevende al vechtsport en mijn lichaam is altijd heel aanwezig geweest in hoe ik leef.
Ik zie resultaten. Ik zie dat mijn lichaam vrouwelijker oogt. Ik zie dat jurkjes passen die vroeger niet mooi zaten. Ik merk dat ik zachter en slanker overkom. En ik moet eerlijk zeggen: ik ben daar zo trots op.
Ik hou van petite modellen, ik aanbid ze echt. Mijn favoriete pornstar is ook Tiffany Tatum. Ik ben zo verliefd en jaloers op haar. Ik vind het ook supermooi hoe sommige modellen zo mooi slank zijn. Misschien heeft dat te maken met het feit dat ik een transvrouw ben, dat ik juist hun lichamen als echt het toppunt van vrouwelijk ervaar.
En ik hou ook gewoon van die discipline, van die adrenaline, van het gevoel dat ik ergens naartoe werk. Het is heel fijn om te merken dat je met wilskracht, discipline en een beetje strategie toch veel kunt veranderen. Dat niet alles vaststaat. Dat je echt iets in eigen handen kunt nemen. Ik weet dat het voor veel mensen zwaar klinkt, en als veel werk: zoveel fitnessen en diëten, zoveel je dag inplannen met wat je eet, minder koolhydraten eten, dus geen gebakjes of frietjes en weinig eiwitten.
Wat voor mij veel heftiger en pijnlijker was, was mijn genderdysforie. Het gevoel dat ik me vanbinnen zo vrouwelijk voelde, maar dat mijn lichaam niet altijd aansloot bij hoe ik mezelf zag. Daar kon ik vroeger echt heel depressief van worden.
Nu ben ik eigenlijk gelukkiger dan ooit. Niet omdat alles perfect is, maar omdat ik voel dat ik invloed heb.
Ik snap ook dat sommige mensen misschien denken: waarom zo bezig zijn met smallere schouders? Maar voor mij is dat niet zomaar iets kleins. Ik heb nooit van mijn brede schouders gehouden. Vroeger trainde ik mijn bovenlichaam ook veel, en ik heb soms het gevoel dat dat altijd een beetje is blijven hangen in mijn lichaam.
Voor mij gaat het dus ook om de vraag: kan ik dit veranderen? Kan ik echt een slanker bovenlijf krijgen? Kan ik mijn lichaam dichter brengen bij het beeld dat ik mooi vind? Alleen al die uitdaging vind ik ergens heel fijn. Slim nadenken, strategisch eten, sporten, kijken wat werkt, en dan langzaam resultaat zien.
Natuurlijk is het ook verslavend wanneer mensen zeggen dat je lichaam mooi is. Ik hoor dat veel, natuurlijk ook door mijn werk als erotische sekswerker. En ik zou liegen als ik zei dat ik dat niet fijn vind. Ik vind het fijn als mannen mijn lichaam mooi vinden. Ik vind het fijn als ze ervan genieten.
Als een man mijn lichaam hot vindt en mij complimentjes geeft. Als ik met hem ben en ik merk dat ik hem echt opwind, en helemaal geil maak, en dat hij onder de indruk is van mijn lichaam, mijn vrouwelijkheid, dan doet dat iets met mij. Het bevestigt wie ik ben, maar ik merk ook dat ik het gewoon superleuk vind en het hoort bij wie ik ben. Zeker als hij zegt dat ik er supervrouwelijk uitzie, of dat hij mijn lichaam echt mooi vindt.
Voor mij gaat het niet alleen om seks of aandacht. Het gaat ook om gezien worden, begeerd worden, tijd met iemand delen.
Ik heb ook mijn BBL gedaan, en ik weet nog hoe blij ik was toen mijn kont en heupen echt dikker waren. Ik voelde me zo vrouwelijk. Heel veel mannen zeiden ook dat ik echt een dikke kont en mooie billen had, en eerlijk: daar werd ik zelf ook helemaal gek van.
Die rondingen, die heupen, dat vrouwelijke silhouet. Dat voelde toen echt als iets waar ik lang naar had verlangd. Na mijn operatie at ik ook veel meer, omdat mijn chirurg zei dat ik goed moest eten en dat mijn kont dan nog voller kon worden. In het begin vond ik dat heerlijk.
Maar op den duur kreeg ik er ook spijt van. Niet van mijn billen zelf, want daar hou ik nog steeds van, maar wel van hoe mijn hele lichaam veranderde. Ik voelde me zwaarder, logger, minder fit. Mijn billen en heupen werden breder, maar mijn schouders voelden ook breder. En juist mijn schouders zijn altijd een gevoelig punt voor mij geweest.
Het deed me ook pijn dat sommige oude jurkjes niet meer pasten. Niet alleen omdat het kleding was, maar omdat ik een emotionele band had met die jurkjes. Met dat lichaam dat daar toen in paste. Met die tijd in Amsterdam, toen ik net in transitie was.
Ik had toen nog niet zoveel chirurgie gehad, maar ik had wel leuke dates, ik voelde me vrouwelijk, en veel mannen vonden me toen ook al aantrekkelijk.
Dus misschien past die slankere look toch beter bij mij. Niet omdat ik mijn billen niet mooi vind, maar omdat ik me nu lichter voel, eleganter, meer mezelf.
Mijn droom zou natuurlijk zijn dat ik mijn bovenlichaam heel smal krijg, en daarna mijn benen, billen en heupen weer opbouw. Een soort drie maandenplan. Eerst mijn bovenlichaam zo slank mogelijk krijgen, zodat mijn jurkjes en jasjes mooier vallen. Daarna weer meer eten, mijn benen trainen, mijn billen trainen en hopelijk weer meer ronding opbouwen op de plekken waar ik dat wél mooi vind. Dat is ambitieus, misschien zelfs een beetje onrealistisch, maar ik wil het gewoon proberen, om te zien of het mij lukt.
Als je tot hier bent gekomen: dank je wel voor het lezen. Het was een lange blog, maar ik hoop dat je het leuk vond om even in mijn hoofd en mijn lichaam mee te kijken.
En je weet: je kunt ook zelf tijd met mij doorbrengen via een virtual. Een kwartiertje samen is €75. Het lijkt me heel leuk om met je te zijn, mijn lichaam aan je te showen, samen te spelen en gewoon een intiem, gezellig moment te hebben.
Je kunt een afspraak inplannen via de knop hieronder.